Pubers


Tweehonderdenachtenveertig likes kreeg ik op mijn laatst geposte ‘family picture’. Man en vrouw in het midden van de foto, na twintig jaar nog hevig verliefd. Rechts op de foto een stoere puberzoon met een innemende glimlach. Links van de vader een prachtige puberdochter, met onwaarschijnlijk genoeg geen vlekje of pukkel. Too good to be true zou je denken.


Inderdaad. Too good to be true. Ik zal je vertellen hoe deze idyllische familie foto werkelijk tot stand kwam.
Het is kerstvakantie, iedereen is vrij, behalve …. ik. Het huis is nog in volle rust als ik om negen uur het perceel verlaat om les te gaan geven. Om twee uur die middag zal fotografe Lois komen voor een familie fotoshoot. En iedereen heeft er zin in!


Toen ik de fotoshoot de avond van te voren aankondigde (zowel de pubers als de echtgenoot hebben wat problemen met hun lange termijn geheugen) vonden de pubers wel dat ze erg vroeg op moesten staan. Oogrollend luisterden ze naar mijn preek over bioritme en waren daarna nog niet in het minst van mening dat om één uur ‘s middag opstaan NIET te vroeg is. Vervolgens begon ik subtiel de mogelijke kledingkeuze voor de shoot in te masseren. Nadat ik zoonlief ervan had overtuigd dat zijn neonroze Daily Paper hoodie wellicht niet tot de eerste keuze behoort en het ‘Smokey Black Eyes’ make-up palet van de dochter onder de bank had verstopt, ging ik die ochtend op weg naar mijn werk.


Voor de zekerheid stuurde ik in onze ‘familygroup’ appjes met luchtige teksten als: ‘Lieverds, denken jullie wel even aan de fotoshoot van vanmiddag?’, gevolgd door doodse stilte aan hun kant van het app front. Ik stuurde nog een aantal ‘gezellige’ berichtjes zoals: ‘Ruimen jullie de woonkamer een beetje op, schatten?’ en ‘Luc, als je weer pizza calzone gaat maken voor ontbijt, zou je dan ook de tomatensaus van het plafond willen vegen?’. Ik weet ook niet hoe dat van die pizza voor ontbijt erin heeft kunnen sluipen. Na twee uur kreeg ik een reactie van de puberzoon, het was een tikkie van 25 euro voor ‘McDo’.


Om half één uur belde ik vanaf het werk de echtgenoot. Hij ging nog even een auto in elkaar zetten met de buurman. Dat was zo gebeurd, verzekerde hij me, en ja hij zou zijn baard scheren.


Om tien voor twee kwam ik thuis, alwaar de puberzoon de keuken had omgetoverd in een Italiaans pizza restaurant en in zijn roze hoodie zojuist zijn pizza calzone uit de oven haalde. Jaha, hij ging zo wat anders aan doen en natuurlijk kon hij in tien minuten een family size pizza opeten én de hele keuken opruimen. Wat deed ik toch altijd moeilijk! De echtgenoot stond onder de douche met ongeschoren baard en de puberdochter lag in bed te snapchatten met haar vriendinnen. Was de fotoshoot vandaag? Oh, vergeten! Sorry, hoor.


Beneden op de bank lagen twee lege chipszakken (ontbijt van de puberzoon) en al het gereedschap van de echtgenoot (hij ging het straks opruimen). Puberdochter riep naar beneden of ik misschien verse croissantjes voor haar had meegenomen. Ze vróeg het alleen maar, ik hoefde toch niet gelijk boos te worden!


Ik deed een poging om vijf paar (willekeurig in de woonkamer uitgetrapte) schoenen van de puberdochter en zeven (verschillende! en op dezelfde wijze verspreidde) sokken van de puberzoon onder de bank te moffelen. Waarna ik wanhopig de Italiaanse bende in de (uiteraard nog niet uitgeruimde) vaatwasser stopte. Ik trachtte mijn eigen hoofd van een lik mascara te voorzien, terwijl ik de zes handdoeken van puberdochter uithing, die in een prop in de badkamer lagen. Waarop ze een briljant getimed gesprek met me aan ging over een concert op dinsdagavond in Paradiso. Haar schoolonderzoeken van woensdag gingen daar heus niet onder lijden en papa kon toch best even brengen en halen naar Utrecht. Ik was vast niet te beroerd om het concert ook even te betalen. Wist ik trouwens waar haar ‘Smokey Eyes’ palet was?


Om klokslag twee uur belde de fotografe aan. De foto’s zijn geweldig geworden. Als je je soms af vraagt waar dat glimmende zweethoofd van mij vandaan komt? Zie boven.

‘Happy Family’